Voor de afwisseling fiets ik eens de Bijlmerdreef op via de trappen van het Martin Ennalsplein. Steken de dreef over en zeg tegen Jelle dat we via de trappen bij Anton de Kom weer naar beneden fietsen. Terwijl ik langzaam met Marciano, het vriendje van Jelle, achterop richting de rolstoel op/afgang manoeuvreer zie ik Jelle met volle snelheid recht op de trappen afrijden. Ik schreeuw nog maar durf niet meer te kijken. Zeker wetend dat het een middagje AMC wordt en ik weer machteloos sta t.o.v. zijn in-zo’n-geval-totaal-niet-rustige-moeder… Maar hij doet het gewoon even?!? Tot mijn zeer grote opluchting! En terwijl mijn hart weer omhoog klimt waar het wezen moet en ik op adem kom, zegt Jelle doodleuk lachend: “Voelt net als een massage!”

Auke VanderHoek
Geschreven 1 april 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden
Gepost door:Auke VanderHoek

Content met inhoud in woord en beeld. Fotograaf, journalist, schrijver en dichter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s