De koelkastdeur gaat open, en Jelle tuurt er een spreekwoordelijk eeuwigheid in. Hij gaat koken. Meestal spreek ik hem, tijdens zo’n eeuwige tuur beurt, streng aan met ‘het is geen garderokast!’. Maar dit keer hou ik me bij mijn sopje en de afwas. Jelle vertrouwt de stilte kennelijk niet en roept van achter de koelkastdeur: “Ja, ik weet het. Het is geen koelkast!”. Nu kijk ik op van mijn sopje en hem aan met een blik van ‘leg uit?’. Jelle doet de deur dicht en kijkt mij aan. “Papa, hou op. Je weet wat ik bedoel.” Ik schiet in de lach en antwoord hem: “Ik zei niks. Maar het is dus geen koelkast?” Jelle: “Hou op…”

Auke VanderHoek

©AukeVanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden.
Gepost door:Auke VanderHoek

Content writer and visualizer. Fotograaf, journalist, schrijver en dichter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s