Ik kijk op van mijn pannetje met melk dat ik aan het opwarmen ben. Naast me komt Jelle staan. Hij zet een koekenpan op het fornuis. Demonstratief gooit hij er een snee brood in. Spuit wat bak olie erin. Pakt een ei, breekt de schaal en doet het ei op het broodje. Jelle kijkt van ‘Zo!’. En zo staan we even te kijken naar wat hij aan het doen is. C’est Moi: “Je gaat een French Toast maken?” Jelle: “Ja.”… Ik kijk naar zijn pit. “Oh, ik moet het vuur nog aanzetten”, merkt Jelle op. C’est Moi: “Zou je niet eerst even Googlen hoe je het moet maken?” Jelle: “Nee! De Fransen hadden ook geen Google. Ik ga het gewoon proberen.” C’est Moi: “Weet je hoe de Fransen blauwe schimmelkaas hebben ontdekt?” Jelle: “Papa, hou op!” Terwijl ik aan tafel mijn bordje Brinta opeet, is Jelle maar begonnen aan een nieuwe poging. Ditmaal wordt het een omelet. Het doet me denken aan een uitspraak van mijn moeder, als we het hebben over vroeger toen we klein waren en zij ons opvoedde. Dan zegt ze, met nog steeds, een verwonderde glimlach: “Ik probeerde en het gong.”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden
Gepost door:Auke VanderHoek

Content writer and visualizer. Fotograaf, journalist, schrijver en dichter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s