‘Kieke-Poeh’ – Terwijl moeder de vrouw Ozichi het badje laat vollopen voor de kleine Laïla, draait deze papa (C’est Moi) zich nog even om onder het warme dekbed. Opeens voel ik iets kouds, iets van metaal in mijn blote rug. Omringt door warme handjes. Door de schrik maar meteen ook weer gerustgesteld door het vermoede wat en wie het is kijk ik achter me. Onder de deken zie ik de kleine Laïla zich verstoppen met mama’s telefoon. Haar grote ogen op de uitkijk of mama haar niet ziet. Dan ziet ze mij kijken. Laïla: “Ik wil Poeh Beer kijken.”

Koffie. 



@2019 VFJ• VanderHoek Fotografie/Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden. Op deze tekst en foto(‘s) rust copyright.

Gepost door:Auke VanderHoek

Content writer and visualizer. Fotograaf, journalist, schrijver en dichter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s