Laïla vraagt aan mama of zij het dokterskoffertje kan maken. Die gaat niet meer dicht. Mama Ozichi: “Laïla, je hebt het van de verkeerde kant opengemaakt. Nu is het stuk. Waarom heb je dat gedaan?”. Laïla: “Kijk mama, ik rij paardje! Hup, hup, paardje hup!”. En zo rent ze op en neer met een korte bezem tussen haar benen door het halletje van Jelle’s kamer naar haar slaapkamer. Mama Ozichi: “Hoezo ‘ik verander van onderwerp’?”. En ze legt met een moederlijke zucht het koffertje op ons bed.

Koffie.

Gepost door:Auke VanderHoek

Content met inhoud in woord en beeld. Fotograaf, journalist, schrijver en dichter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s