“Papa, ik kam je hoofd”, zegt de kleine terwijl ze achter mij op de bankleuning zit. Het voelt aan als een zachte massage, mij hoor je niet klagen.

Mama Ozichi: “Ja, kam maar zijn hoofd. Toch geen haar te vinden daarboven.”
C’est Moi: “Zo kan het wel weer, schat.”

Koffie.

Gepost door:Auke VanderHoek

Content met inhoud in woord en beeld. Fotograaf, journalist, schrijver en dichter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s