Enge ING leeuw

Op het Bijlmerplein durft Laïla opeens niet meer verder te lopen. “Is eng”, zegt ze zachtjes en gaat achter me staan. “Wat is eng?”, vraag ik. “Grote leeuw is eng.” “Waar ziet dat kind een leeuw hier midden in de Bijlmer?”, vraag ik mezelf hardop mompelend en kijk rond. “Daar, die, die daar”, en ze wijst naar de grote witte leeuw op de oranje ramen van het hoofdkantoor van de ING. Met de hand van papa stevig vasthoudend durft ze wel dichterbij te komen. We zien nog meer leeuwen en gaan op onderzoek uit. Laïla wil wel weten waar de grote leeuw dan in het gebouw zit. Mooi excuus voor papa om het Zandkasteel een beetje van binnen te bekijken. We lopen naar binnen. De receptioniste vraagt of ze ons kan helpen. “Mijn dochtertje heeft een hele grote leeuw gezien in dit gebouw en wil graag weten waar die nu is”, leg ik uit. Ondertussen vertelt Laïla enthousiast over die hele grote leeuw. De receptioniste antwoordt ons vanachter haar balie, met een ING logo op Laïla’s ooghoogte: “Maar we hebben hier helemaal geen leeuwen.” Jammer, gemiste kans. Koffie.

©2018, alle rechten voorbehouden. 
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Je wilt het niet weten, Mars en Venus dingen…

Vrouw: “Je wilt het niet weten!”
Man: “Inderdaad.”
Vrouw begint aan een spraakwaterval: “Je wilt niet weten dat… en het was… een hele berg…kwekkende kwek…”
Man: “Ha, …ok… aha….”
Vrouw: “Je luistert niet.”
Man: “Jawel, ik luister wel. Je zei dat ik het niet wil weten en ik gaf je gelijk.”
Vrouw kijkt man aan en trekt conclusie: “Je snapt het niet.”
Koffie.


©2018, alle rechten voorbehouden.
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Het kan kapot

Jelle: “Kijk, papa. Ik heb een nieuw trucje bedacht.”
C’est Moi: “Ik zie het. Pas je op? Het kan kapot.”
Jelle: “Nee hoor, het kan niet kapot.”
Jelle: “Oh, wacht. Voordat ik weer in mijn eigen woorden snij. Het zei al ‘krak’.” 
C’est Moi: “Dat zeg ik.”

Langzaam wordt een mens wijzer. Schijnt. Koffie. 



©2018, alle rechten voorbehouden.
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Blauwoog

Een weekendje Renesse in vakantieparadijs Pronk Am Meer! Oftewel een weekendje bij Opa en Oma thuis (M’n ma Petra en bonuspa Miel). Oma en Laïla komen beneden nadat een uur lang te horen was dat iemand met veel plezier boven rondrende. “Goedemorgen vader van dit mooie gezin,” zegt mijn ma. Ik kijk op vanaf de bank en zeg trots dat het inderdaad zo is. En zie Laïla blij voor me staan met het stralende ochtendzonnetje door haar wilde bos krullen. Ik schrik. Ik zie een blauw ooglid. “Ma! Heeft ze…?!,” ik kijk mijn ma aan die met een grote glimlach naast me op de bank is komen zitten. “Oh, ik zie het al”, zeg ik opgelucht tegen haar. Oma: “Ja, ze zag mij blauwe eyeliner opdoen. Dat wilde zij ook natuurlijk.” Koffie.


©2018, alle rechten voorbehouden. 
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Jelle zoekt

“Ik zoek mezelf.”
‘Wie niet, Jelle?”
“Papa, hou op! Zo bedoel ik het niet.”
Wat is mijn zoon aan het doen?
Hij is opzoek in het foto-archief naar de foto die goed staat op zijn CV.
“Hier lijk ik teveel op James Bond.”
“Je wilt toch ook bij Pathé werken?”
“Pappa!?”
“Ja, mijn dubbel o 1?”
“Hou op!”
Goed bezig. 

Koffie. 


©2018, alle rechten voorbehouden.
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Verrassingsmenu

Op de 18e etage van het Fletcher Hotel in Amsterdam neuzen we door de menukaart. “Ik ga voor het drie gangen verrassingsmenu”, zeg ik tegen de ober. Ozichi: “Dat wil ik ook maar ik wil wel eerst weten wat het allemaal is.” Terwijl ik aanstalten maak om maar een rondje te gaan lopen, ik wil dat het voor mij een verassing blijft, antwoordt de vriendelijke ober: “Dat gaat dus niet.” En hij houdt het vol dat hij het zelf ook niet weet wat we te eten krijgen. Gelukkig legt Ozichi zich er bij neer met een twinkelende glimlach: “Dan doe ik ook maar avontuurlijk en laat ik me verassen.” En zo genoten we van een heerlijke diner-date om onze derde trouwjaar te vieren. Ozichi raakte niet uitgepraat over al het lekkers. En ik voelde me als een klein kind met al die kleine autootjes die ver beneden ons voorbij zoefde over de A2 en A9. Als verassing: koffie.

©2018, alle rechten voorbehouden.
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Open Art Route Zuidoost 2018

Tijdens de Open Art Route Zuidoost 2018 openen 75 kunstenaars hun ateliers voor kunstliefhebbers. Bij ons is er kunst, design, muziek en workshops.
Op Kruitberg vind je: 
Aileen Micklarock Middel, Abu Kanu, Kirsten Hutch, Tamar Rozenblat Goiati , Ramaz Goiati, Lev Kazachenko, Chaim Oren, Walter Bosman, Caroline Prast, Ellen Harsma, Hamid El Kanbouhi, Heike Tjepkema, Siobhan Wall, Cary Speksnijder, Atelier Dan Ernst, Erik van Vugt, Auke VanderHoek, Hans Mooren, Dagmar de Kok, Delano Mac Andrew, Ronald Edens, Vinger.nl en friends en Jesper Buursinkk.


Op Echtenstein vind je: 

Clara Kouwenhoven, Fleur van der Weel, Imre Bergmann, Peter Vial, SoulTrash en Natascha Salij.
Bekijk hier de trailer en kom alvast in de stemming voor zaterdag.
Trailer door Silvia Martes.



©2018, alle rechten voorbehouden.
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Ja mooi maar nee…

“Ja, heel mooi. En ja het kan. Maar nee, geen goed plan, Laïla.”
Ondertussen loop ik naar het aanrecht en pak de stoffer en het blik. 
“We gaan de zandbak niet naar binnen verhuizen.”
En buk voorover om alvast één emmer aan zand naar buiten te kieperen. 

Koffie. 


©2018, alle rechten voorbehouden. 
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Familie What’s App: schoenen uit!

Op de familie What’s App: “De trap en de vloeren zijn weer helemaal schoon. Ik heb gestofzuigd en gedweild. Maw schoenen uit bij binnenkomst!” Dit schreef ik vooral om Ozichi een plezier te doen. Laten zien dat ik daadwerkelijk wat doe en haar geklaag over het mannenvolk in ons huis serieus neem. Dat het jongste familielid in de zandbak in de tuin deze app nog niet heeft begrepen blijkt als ze naar binnenstormt op haar modderlaarsjes en op de wc klimt voor een poepje. Laïla: “Papa, poep!”. C’est Moi: “Ja, dat dus”. Koffie.


©2018, alle rechten voorbehouden. 
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Fris gemis

Jazeker! Er zit nog een beetje in, net genoeg voor nog één keer tandenpoetsen. Voorzichtig rol ik de tube nog verder op, tot het uiterste. Heel voorzichtig extra kracht zetten. Ja, daar komt het en dan… -PLOP!- Schiet de pasta zo over mijn tandenborstel heen en in de afvoer van de douche. Voor het slapengaan dan maar niet, maar morgenochtend dan weer wel. Koffie. 


©2018, alle rechten voorbehouden. 
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.