Ja mooi maar nee…

“Ja, heel mooi. En ja het kan. Maar nee, geen goed plan, Laïla.” Ondertussen loop ik naar het aanrecht en pak de stoffer en het blik.  “We gaan de zandbak niet naar binnen verhuizen.” En buk voorover om alvast één emmer aan zand naar buiten te kieperen.  Koffie.  ©2018, alle rechten voorbehouden.  VFJ• VanderHoek Fotografie…

Lees Meer

Familie What’s App: schoenen uit!

Op de familie What’s App: “De trap en de vloeren zijn weer helemaal schoon. Ik heb gestofzuigd en gedweild. Maw schoenen uit bij binnenkomst!” Dit schreef ik vooral om Ozichi een plezier te doen. Laten zien dat ik daadwerkelijk wat doe en haar geklaag over het mannenvolk in ons huis serieus neem. Dat het jongste…

Lees Meer

Fris gemis

Jazeker! Er zit nog een beetje in, net genoeg voor nog één keer tandenpoetsen. Voorzichtig rol ik de tube nog verder op, tot het uiterste. Heel voorzichtig extra kracht zetten. Ja, daar komt het en dan… -PLOP!- Schiet de pasta zo over mijn tandenborstel heen en in de afvoer van de douche. Voor het slapengaan…

Lees Meer

Samen dansen

Laïla zit aan de keukentafel van een chocolade rijstwafel te snoepen. Het nazomer zonnetje valt de keuken binnen. En met een kop koffie in mijn hand en een afwasschort om, begin ik te dansen op Quincy Jones’ Secret Garden. De kleine begint te glimlachen. Klimt van haar stoel af. Komt naar me toe en zegt:…

Lees Meer

Poepje gedaan

Ze wil de de hele tijd ‘plasje doen’ terwijl ik haar probeer aan te kleden. Dat schiet niet op. Steeds op en neer naar van de commode naar de badkamer, ‘potje zitten’ en ‘klaar’ met niks erin. Wijzer geworden door ervaring blijf ik op en neer gaan achter dat kind aan. Want als ik als…

Lees Meer

Van die dingen…

Ozichi: “Waar kan ik mijn dinges in steken?” C’est Moi: “Wat is je dinges en in wat wil je het steken?” Ozichi: “Ja, je moet de dingen wel beter begrijpen als ik je dingen zeg.” C’est Moi: “Weet jij hoeveel variatie je hebt in je ‘dingen’?” Ozichi: “Hou op over dat ding. Je weet drommels…

Lees Meer

Dikke grote afro

Chichi: “Nou, dan moet ik elke keer kammen en vlechten. Liever niet.” Terwijl de kleine (Laïla dus) onder de terrastafeltjes, bij Marmaris op het Hoekenrodeplein, door avontuurt. En ik de hoek van het tafeltje boven het VanderHoekje met argusogen in de gaten houd, antwoord ik Chichi: “Ik kan niet wachten tot ze een grote dikke…

Lees Meer

Kort samengevat

Tijdens het avondeten gaat het gesprek over hoe wij, Chichi en ik, als tieners waren. Vervolgens vraagt Jelle hoe ik eruit zag toen ik 20jaar geleden Chichi mee uit vroeg (en toen ook een blauwtje liep). Verlegen volgens Chichi. En ik vertel dat ik dun haar had met diepe inhammen zoals mijn vader etc. Chichi…

Lees Meer