Kieke-Poeh

‘Kieke-Poeh’ – Terwijl moeder de vrouw Ozichi het badje laat vollopen voor de kleine Laïla, draait deze papa (C’est Moi) zich nog even om onder het warme dekbed. Opeens voel ik iets kouds, iets van metaal in mijn blote rug. Omringt door warme handjes. Door de schrik maar meteen ook weer gerustgesteld door het vermoede wat en wie het is kijk ik achter me. Onder de deken zie ik de kleine Laïla zich verstoppen met mama’s telefoon. Haar grote ogen op de uitkijk of mama haar niet ziet. Dan ziet ze mij kijken. Laïla: “Ik wil Poeh Beer kijken.” Koffie. 



@2019 VFJ• VanderHoek Fotografie/Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden. Op deze tekst en foto(‘s) rust copyright.

Poepje gedaan

Ze wil de de hele tijd ‘plasje doen’ terwijl ik haar probeer aan te kleden. Dat schiet niet op. Steeds op en neer naar van de commode naar de badkamer, ‘potje zitten’ en ‘klaar’ met niks erin. Wijzer geworden door ervaring blijf ik op en neer gaan achter dat kind aan. Want als ik als ouder net te vroeg mijn geduld verlies en denk, ‘plasje doen het zal wel’ zit ik met de shit. ‘Papa, Laïla poepje gedaan’. Juist ja…. Koffie. 


©2018, alle rechten voorbehouden.
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Op slot

Geschreeuw klinkt van het toilet. De kleine Laïla heeft zichzelf weten op te sluiten terwijl ik de afwas sta te doen. “Rustig blijven zitten, papa komt eraan,” zeg ik. Zachtjes wordt er geantwoord: “O.K.” Op zolder de schroevendraaier uit de gereedschapskist halen. De WC-deur van het slot draaien. Kleine zit rustig te poepen. En dan een veilige plek voor de schroevendraaier bij de toiletdeur bedenken, want die gaat vast vaker nodig zijn. Het is weer maandagochtend. Koffie. 


©2018, alle rechten voorbehouden. 
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Even…

‘s Ochtends vroeg in de keuken. Jelle smeert zijn ontbijtje en ik loop naar het koffie apparaat. Even lijkt het erop dat Jelle dan eindelijk even groot is als ik. Hij helemaal blij. Valt dan toch even tegen dat hij in zijn schoenen stond en ik niet. Jelle: “Ik wacht al twee jaar om groter dan jij te worden!” C’est Moi met een lach: “Koffie?”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Een 10 die staat

De boodschappentas zet ik op het aanrecht en pak het uit. Daarna doe ik mijn jas uit en hang het in de kast. Chichi komt naar de keuken en begint met de voorbereidingen voor het koken. Chichi: “Jelle is al thuis. Toen hij uit school kwam vertelde hij met een grote glimlach dat hij een 10 gehaald heeft.” C’est Moi: “Een 10? Waarvoor? Een 10! Mijn zoon, yes!” Chichi: “Bij het vak seksuele voorlichting voor het afrollen van een condoom over een dildo.” C’est Moi: “Voor het afrollen van een condoom?!?” Chichi: “Ja, over een dildo.” C’est Moi: “Ah.” Chichi: “Jouw zoon.”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Jelle soldaat

Jelle, mijn net pas veertienjarige zoontje en nu al een beer van een vent, zit met zijn gedachten al in het leger en op de stormbaan. Terwijl ik me sta af te drogen op de overloop en Chichi in de slaapkamer nog in discussie is met het begrip opstaan, komt Jelle de trap op sluipen. Gedoucht, aangekleed en ontbeten. C’est Moi: “Goedemorgen Jelle.” Jelle: “Tango, roger, over.” Hij neemt opeens een aanloop op de overloop, net voor zijn slaapkamerdeur springt hij in de lucht en ramt de deur open. “Jelle!!”, roep ik uit, “je bent hier niet op de kazerne!!” Enigszins verbluft door zijn eigen opgaan in het spel zegt hij: “Euhm, maar anders mol ik de kazerne?!? Dat is niet goed.” C’est Moi: “Nee, het huis van je pa mollen is ook niet goed.”

Aan de ene kant ben ik even boos en aan de andere kant kan ik om zijn vrolijke onbenulligheid ook lachen. C’est Moi: “Als je het huis van je pa gemold hebt waarvoor ga je dan nog naar de kazerne? Om wat te verdedigen en te beschermen?” Jelle pakt zijn schooltas in zijn slaapkamer en loopt zachtjes naar beneden. “Ja, papa.” Chichi is nu wat verder met haar discussie en kijkt me met twee ogen van onder de deken aan. Chichi: “Jullie zijn me er ook twee.” Met mijn Barry White stem (laat me in mijn waan) focus ik me nu op haar. C’est Moi: “Goedemorgen liefje. Zal ik jou eens soldaat maken…”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Dank je wel papa

“Jelle, schoenen uit! Ik heb net het hele huis gestofzuigd en gedweild,” roep ik de kleine man toe die blij binnenkomt. Hij mag naar de kapper en wil graag. Hij loopt snel naar zijn kamer en ziet dat ook zijn slaapkamer is gedaan door mij. Jelle: “Dank je wel papa!” C’est Moi: “Waarvoor?” Jelle: “Dat je mijn bed hebt verschoond en opgemaakt.” Geeft me een goed gevoel als hij dat toch even uit zich zelf roept.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Per ongeluk nadenken

Ik doe Jelle’s slaapkamer deur open en spreek Jelle aan met strenge toon dat hij te enthousiast zijn slaapkamerdeur dichtgooide kort daarvoor. Hij draait zich om naar mij toe, hij was niet boos maar gewoon blij aan het rond stuiteren, en probeert zich te verontschuldigen. Jelle: “Sorry, dacht per ongeluk…”. Waarop ik in de lach schiet en antwoord: “Mijn zoon, de dag dat jij per ongeluk gaat nadenken!”. Jelle: “Papa! Ik bedoel ‘deed per ongeluk’. Hou op…” Lachend doe ik zijn deur zachtjes dicht en loop naar beneden. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.